Στο Δόξα(sin) η Ηλιάνα Τσακιρίδου καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στο ιερό και στο βέβηλο, στο παιχνίδι και στην πίστη, στη σιωπή και στην εξομολόγηση. Με λόγο διεισδυτικό, μιλά για το πώς η εξουσία μπορεί να παραμορφώσει αλλά και να αποκαλύψει, για τη στιγμή που ο φόβος μετατρέπεται σε δύναμη, και για την αγάπη που γίνεται πράξη αντίστασης. Μέσα από την ερμηνεία της αναδεικνύεται όχι μόνο η θεατρική εμπειρία αλλά και το κάλεσμα για προσωπική αφύπνιση.

Συνεχίστε την ανάγνωση «Ηλιάνα Τσακιρίδου: Ο φόβος και η αγάπη μπορούν να γίνουν φλόγα αντίστασης»