Η ηθοποιός Γεωργία Δάρτση μιλά στο othernews.gr και στη δημοσιογράφο Θεοδώρα Απότα για τη θεατρική παράσταση «Το Μπουφάν της Χάρλεϋ ή Πάλι καλά…» που ανεβαίνει στο θέατρο Αθήναιον.
Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο, βάλτε μας στο κλίμα.
Το Μπουφάν της Χάρλεϋ ή Πάλι Καλά είναι Διαλογικός μονόλογος. Αυτός βέβαια είναι ένας δικός μου ορισμός. Μια δράση-αντίδραση, μεταξύ της μάνας και του γιου, μεταξύ της γυναίκας και της κοπέλας, του χθες με το σήμερα. Μια μάχη να κρατήσει τα λογικά της μια γυναίκα, παρότι ξέρει ότι δεν το χρειάζεται πραγματικά. Θέλει τη μετάβαση στο παράλογο επειδή μόνο έτσι μπορεί να ζήσει, αλλά η συντηρητική της φύση αγκιστρώνεται σε μια αδιάφορη πραγματικότητα.
Πόσο δύσκολο εγχείρημα είναι ο μονόλογος;
Είναι αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Και πολύ μοναχικό. Είσαι εσύ κι ο εαυτός σου που παλεύετε να θυμηθείτε τα λόγια, να μετρήσετε σωστά τα βήματα, τον χρόνο, τη θέση που έχει οριοθετηθεί για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα και από την άλλη την μετάβαση στη ψυχή, το βλέμμα, την χροιά και το συναίσθημα της/του ηρωίδας-ήρωα.

Τι μήνυμα εκτιμάτε ότι θα εισπράξουν οι θεατές της παράστασης;
Θα μου επιτρέψετε να δανειστώ μια ατάκα του έργου αλλάζοντας τον γραμματικό της χρόνο και πρόσωπο.
Να θέλουν να ζήσουν. Να παλεύουν για να ζήσουν όση περισσότερη ζωή γίνεται με όσο λιγότερα «Πάλι καλά» τους επιτρέπεται.
Ποια είναι η αγαπημένη σας ατάκα στο έργο; Μπορείτε να μας την αποκαλύψετε;
«Εκείνα τα μάτια του….. λίμνη να κολυμπήσεις… λύπη να την αγγίξεις…
Δεν θα πω κάτι άλλο. Νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλο αυτό από μόνο του.
Τελικά, θέλουμε να λέμε “πάλι καλά…” ή όχι;
Όχι. Κανείς δε θέλει να λέει πάλι καλά. Απλά έρχεται ένας οδοστρωτήρας, θα μου επιτρέψετε να τον χαρακτηρίσω, που μας ισοπεδώνει σε τέτοιο βαθμό ώστε το Πάλι Καλά γίνεται η μόνη μας Ελπίδα.. Δυστυχώς.