Ο ηθοποιός Σταύρος Δουκουζγιάννης μιλά στο othernews.gr και στη δημοσιογράφο Θεοδώρα Απότα για την παράσταση «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», τους Ιταλούς συγγραφείς και την κωμωδία.

1) Πόσο επίκαιρο είναι σήμερα το έργο; Αν και γράφτηκε τη δεκαετία του ’70, οι καταστάσεις μοιάζουν ίδιες με το παρόν…

Πιο επίκαιρο πεθαίνεις. Βέβαια, τι συμβαίνει και δεν έχει αλλάξει τίποτα; Τώρα θα μου πείτε ότι και ο Αριστοφάνης έγραψε πριν 2.500 χρόνια, αλλά και αυτός παραμένει ακόμη επίκαιρος. Μήπως στο ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα φταίμε εμείς και πρέπει να κοιτάξουμε λίγο προς τα μέσα μας; 

2) Έχω την εντύπωση ότι οι Έλληνες λατρεύουμε τους Ιταλούς θεατρικούς συγγραφείς. Συμφωνείτε; Κι αν ναι, πού το αποδίδετε;

Una fatsa una ratsa. (γελάει). Είμαστε πολύ κοντά σαν λαοί. Εάν συγκρίνουμε τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο με τον ιταλικό τότε παρατηρούμε ότι έχουμε πολλά κοινά σημεία. Οι Ιταλοί συγγραφείς είναι πιο κοντά στην ελληνική νοοτροπία. 

3) Πείτε μας λίγα λόγια για το ρόλο που υποδύεστε.

Κάνω έναν διπλό ρόλο. Υποδύομαι έναν υπάλληλο γραφείου τελετών και τον πατέρα του κεντρικού ήρωα του Giovani. Βέβαια, ο Ντάριο Φο στο κείμενό του, χρησιμοποιεί για τέσσερις ρόλους έναν ηθοποιό. Τον αστυνόμο, το καραμπινιέρη, τον νεκροθάφτη και τον πατέρα για να δείξει ότι τα πρόσωπα της εξουσίας είναι ένα. Όμως για πρακτικούς λόγους και για να βγει η παράσταση όπως είναι μοιράστηκαν οι ρόλοι. 

4) Τελικά, είναι πιο δύσκολη η κωμωδία από το δράμα στο θεατρικό σανίδι;

Εννοείται! Αυτό δεν το λέω μόνο εγώ αλλά όλοι οι ηθοποιοί, γιατί μέσα από την κωμωδία μπορείς να περάσεις πολύ σοβαρά μηνύματα και να προβληματίσεις καλύτερα τον θεατή. 

Πληροφορίες για την παράσταση:

«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο στο Θέατρο Αθήναιον